Bugün aynı saldırılar yasaklarla, baskılarla, kayyımlarla ve seçme-seçilme hakkına açık müdahalelerle devam ediyor.

12 Eylül Amerikancı bir darbeydi, emperyalizmin planıydı. Darbenin sabahında ABD’li yetkililerin “Bizim çocuklar başardı” sözleriyle bu gerçek açıkça ilan edilmişti. Emperyalizm darbenin arkasındaki temel güç olmuş, ülkenin yeniden yapılandırılmasını kendi çıkarları doğrultusunda kurgulamıştır. Bugün de aynı çizgi sürmektedir. Ortadoğu’da emperyalizmin müdahalelerine ortak olan, İsrail’in Filistin’deki soykırımına rağmen ticareti sürdüren iktidar bu çizginin güncel temsilcisidir.

12 Eylül darbesinin arifesinde 24 Ocak kararlarıyla işçi sınıfının haklarına dönük neoliberal saldırı programı ilan edilmişti. Patronların darbe sonrasında “Bugüne kadar işçiler güldü, şimdi sıra bizde” açıklamaları sermayenin, darbenin yanında olduğunu göstermiştir. Bugün ise Mehmet Şimşek’in programı ve Orta Vadeli Program ile aynı emek düşmanı politikalar sürdürülmektedir. Süreklilik açıktır. Dün olduğu gibi bugün de patronlar sömürmekte, emekçiler yoksullaşmaktadır.

12 Eylül’ün en ağır miraslarından biri olan siyasal İslam ve tarikat düzeni, AKP eliyle devletin her kademesine taşınmış, topluma zorla dayatılmıştır. Darbecilerin “Türk-İslam sentezi” politikalarının bugünkü ürünü istibdat rejimidir. Seçimlerde halkın iradesini hiçe sayan kayyum atamaları, belediyeleri iktidarın arka bahçesine dönüştürme girişimleri ve muhalefeti susturma çabaları, bu rejimin 12 Eylül zihniyetinin sürdürücüsü olduğunu göstermektedir.

Bugün 12 Eylül karanlığının mirasçıları iktidardadır. Ancak bu karanlıktan çıkışın yolu da açıktır: Emperyalizme karşı bağımsızlık, sömürü düzenine karşı eşitlik, gericiliğe karşı laiklik mücadelesi yükseltilmelidir.

Birleşik Komünist Parti Merkez Komitesi

Parti, emperyalizme karşı bağımsızlığın, gericiliğe karşı laikliğin, sömürü düzenine karşı sosyalizm mücadelesinin sesi oldu. Kuruluşundan itibaren işçilerin, köylülerin, gençliğin, kadınların, aydınların mücadelesinin örgütleyicisi oldu. Emekçi kadınların eşit işe eşit ücret talebinde, gençliğin anti-emperyalist ve devrimci mücadelesinde, işçi sınıfının görkemli ayağa kalkışında, aydınların mücadelesinde Parti önemli bir yer tuttu. Bu misyonu ve iddiasından dolayı kuruluşundan itibaren sömürücülerin ve düzen güçlerinin daima hedefinde oldu. Parti tevkifatlarla, işkencelerle, tutuklamalarla,katliamlarla, baskılarla  ve likidasyonlarla sindirilmek istense de başarılamadı; sosyalizm mücadelesi ve işçi sınıfının iktidar kavgası her koşulda yeşertildi ve tekrardan ayağa kaldırıldı. Anadolu’da devrim ve sosyalizm mücadelesinin kök salması korkusuyla TKP’nin kurucu kadroları Mustafa Suphi ve yoldaşları katledildiler. Başta TKP’nin kurucu kadroları on beşler olmak üzere; devrim ve sosyalizm mücadelesinde kaybettiğimiz tüm yoldaşlarımızı saygıyla anıyoruz.

Geçmişte olduğu gibi bugün de Parti’nin mücadelesi fabrikalarda, iş yerlerinde, tarlalarda, üniversite ve liselerde, yaşamın her alanında yükselmektedir. Birleşik Komünist Parti, emperyalist saldırganlığın, sermaye düzeninin ve AKP-MHP iktidarının Türkiye’yi karanlığın içerisine çekmesine geçit vermeyecek, sosyalist Türkiye mücadelesini her alanda yükseltecek ve örgütleyecektir.

105 yıllık geleneğimiz, bu topraklarda insana, doğaya, yaşama ait olan tüm güzelliklerin, insanca bir yaşam, eşitlikçi bir düzen kavgasının mirasını taşımaktadır. Birleşik Komünist Parti, bu köklü geleneğin sürdürücüsü olarak tüm komünistlerin 105. yaşını coşkuyla kutlamaktadır.

105. yılına Partimiz; İstanbul, İzmir ve Ankara’da gerçekleştireceği bina açılışlarıyla; eşitlik ve özgürlük mücadelesini yükseltecek emekçilerden, geleceği kuracak üniversite ve liselilerden aldığı güç ile giriyor. BKP 105. yılına emeğin Türkiyesini kurma iradesi ve sosyalizm bayrağını taşımanın onuruyla giriyor!

Emekçileri, kadınları ve gençliği BKP saflarında mücadeleye omuz vermeye çağırıyoruz.

BKP Merkez Komite

10.09.2025

Ekonominin iflas ettiği, işsizliğin ve yoksulluğun yaşamımızın bir parçası haline geldiği, zamların durmadan kapımızı çaldığı, anayasa ve hukukun çöküşüne tanıklık ettiğimiz AKP Türkiye’sinde mücadele ediyoruz.

Ülkemiz gençleri, emekçileri, kadınları açıkça AKP-MHP iktidarı tarafından saldırı altındadır. 1 Mayıs 2024 Saraçhane’den başlayan yeni hukuksuzluk dalgası, İmamoğlu’nun diplomasının iptaliyle birlikte hız kazanmış; gözaltılar ve tutuklamalar devam etmiştir.

19 Mart gününden başlayarak ülke çapında, eşit, adil, özgür bir ülke talebiyle gerçekleşen eylemler, AKP’ye boyun eğmemenin, “Artık yeter” demenin ifadesi olmuştur. Eylemler üniversitelerde, liselerde, kadınlar ve emekçiler arasında karşılık bulmuştur. Halk, polis şiddetine, korkutma, susturma çabalarına ve tehditlere rağmen günler süren eylemliliklerle sokakları doldurmuştur.

Yüzlerce yurttaşımızın, eylemleri izleyen günlerde “AKP’yi ve AKP düzenini istemiyoruz” dedikleri için gözaltına alınarak, tutuklanarak korkutulmaya çalışıldığı bir dönemde, gündeme getirmekten hicap duysak da özellikle sol, sosyalist, devrimci kamuoyunun bilgisine sunulması gereken elim bir vakayla karşı karşıyayız.

Tüm bu tabloda Birleşik Komünist Parti; Türkiye Komünist Hareketi isimli hiçbir siyasi varlık sebebi, misyonu, amacı kalmayan bir grubun provokasyon, saldırı ve tehditlerine maalesef yanıt vermek zorunda kalmıştır.

Neredeyse 1 yıla yayılan ve İzmir 2025 1 Mayıs’ında Parti kortejimize ve yine aynı akşam bir üyemize dönük küfür ve tehditlerle devam eden bu saldırıların son evresi, Türkiye sol tarihinde örneği olmayan bir durumu gündeme getirmiştir. Partimizin kuruluş evresini hedef alan, engellemeye çalışan bu gündemlerin amacı bellidir.

Birleşik Komünist Parti olarak, halkımıza olan devrimci sorumluluğumuz gereği bu saldırılara karşı siyasi sorumluluk ve ciddiyetle hareket ettik. Son süreçte bu şaibeli grubun merkezi yöneticilerinden biri, tarihsel TKP üyesi bir yoldaşımızı telefonla arayarak ağza alınmayacak küfür, hakaret ve tehditlerde bulunmuştur.Bu ve benzeri tehditleri sosyal medya platformlarından “kafalarımıza sıkmak” gibi apolitik, çürümüş tehdit ve hakaretler izledi.

Aşağıda paylaşmak durumunda kaldığımız örnekte görüldüğü üzere; bu şaibeli grubun “merkezi” kararıyla ve sözümüz ona “Parti Merkez Komite üyeleri” tarafından; tüm tehdit, taciz, tahrik ve saldırılara karşı Partimizin yanıt verdiği bir pratiğin görüntüleri polise teslim edilerek ihbar edilmiştir. Partimize yönelik saldırılara karşı 6 Mayıs günü hem İstanbul hem de İzmir’de adım atan örgütümüzün uyarıları 7 Mayıs tarihinde bu şekilde ihbar edilmiştir.

Partimiz, kuruluş ilkelerinde başa yazdığı gibi devrimci bir komünist partiyi, Türkiye işçi sınıfıyla buluşturmak için bir adım dahi geri atmadan çalışmalarını sürdürecektir.

Bu kara lekenin bizlerle birlikte anılmasının önüne geçmek adına bu grubun münferit sayılamayacak bu ihbarcılığını mahkûm ediyoruz.

Komünistlere, sosyalistlere, devrimcilere dönük yürütülen bu kirli operasyonu söküp atacağız.

Birleşik Komünist Parti yoluna güçlenerek ve emin adımlarla devam etmektedir.

Birleşik Komünist Parti Merkez Komitesi

08.05.2025

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin inan 53 yıl önce bugün emperyalizm işbirlikçisi sermaye düzeni tarafından idam edildi. Uğruna ölmekten çekinmedikleri bağımsız ve sosyalist Türkiye mücadelesiyse bugün bizlerin omuzlarında yükseliyor.

Yıllardır memleketimizin her köşesinin emperyalizme ve onun destekçisi sermayeye peşkeş çekilmesi, bizlere yoksulluktan, daha fazla sömürüden, borçlardan, geleceksizlikten, yıkımdan ve hata savaşlardan başka bir şey vermemiştir. Ülke kaynaklarımızın yerli ve yabancı sermayeye peşkeş çekilmesini içeren özelleştirme dalgalarıyla, buğday bile dışarıdan alınır hale gelmiştir. Eğitimden sağlığa kadar bütün temel haklarımız yine özelleştirme politikalarıyla piyasanın insafına terk edilmiştir.

Ülkemiz emperyalizm destekli çetelerin yuvası haline getirilmiştir. Orta Doğu’dan Karadeniz’e milyonlarca insan emperyalist hesaplarla yerinden edilmiştir; ancak savaş coğrafyamızın acı bir gerçeği olmak zorunda değildir. Ülkemiz yıllardır NATO’nun “ileri karakolu” olarak kullanılmakta, ABD’nin ve AB’nin etkisi ve iktidarın işbirlikçi politikaların sonucunda komşu ülkelerdeki yıkıma ortak olunmaktadır.

Görülmektedir ki Denizlerin o gün yükselttiği mücadele yakıcılığından ve haklılığından hiçbir şey kaybetmemiştir.

Türkiye bağımsız olmalıdır! NATO’dan çıkılmalı, başta IMF ve AB olmak üzere emperyalizmin örgütlerine sırt dönülmeli, emperyalist barbarlık son bulmalıdır!

Ülke kaynaklarımız bir avuç zenginin değil, halkın yararına kullanılmalıdır!

Denizler tam da bu mücadeleyi yükselttikleri için, sermaye düzeni tarafından tehdit olarak görüldüler. Denizler, ülke topraklarımız parsel parsel satılır, temel haklarımız piyasaya açılırken özel okullar devletleştirilsin yürüyüşlerinde buluştular, işbirlikçiler Amerikan emperyalizminin bekçisi 6. Filoyu kıble yaparken onlar “Tam bağımsız Türkiye” dediler. Emperyalist barbarlığın karşısında, Filistin halkının yanında durdular.

Bugün yapılacak şey ise yine aynıdır!

BKP’li öğrenciler, emperyalizme karşı tam bağımsızlık, gericiliğe karşı ilericilik, sermaye sınıfına karşı işçi sınıfının safında sosyalizm kavgasındadır. Üniversitelerimizde, liselerimize, memleketimize sirayet eden karanlığa karşı aydınlık bir gelecek ve yeni bir ülke kavgasını büyütecek, Denizlerin hayalini, Sosyalist Türkiye’yi kuracağız!

İSTANBUL 17.00 (AKM ÖNÜ- DOLMABAHÇE)

İZMİR 18.30 (KARŞIYAKA İZBAN)

ANKARA 15.00 (KARŞIYAKA MEZARLIĞI)

BKP’li Öğrenciler

06.05.2025

Patronların ve emperyalizmin ihtiyaçları doğrultusunda yıllardır ülkeyi uçuruma sürükleyen iktidar, baskıyla ve zorbalıkla seçme ve seçilme hakkını gasp ederek sömürü düzenini sürdürmeye çalışıyor. 

Bu düzen sınıfta kalmıştır!

Türkiye, cihatçı örgüt liderlerinin kırmızı halılarla karşılandığı bir ülke haline gelmiştir. Emperyalist projelerin işbirlikçisi ve uygulayıcısı olan sermaye düzeni ve siyasi iktidar, ülkemizi gerici örgütlerin destekçisi konumuna getirmiş; dünya halklarının baş düşmanı emperyalizmin savaş, katliam ve sömürü politikalarına ortak etmiştir.

Emekçiler sefalet ücretine, emekliler açlığa, gençler geleceksizliğe mahkum edilmiştir. Bu düzen patronların düzenidir. Patronlara vergi indirimi ve teşvikler uygulanırken ekonomik krizin faturası ise emekçilere kesilmektedir. En temel hakların dahi piyasaya açıldığı ülkemizde artık yaşamak lüks halini almıştır.

Bu düzen değişmelidir, sosyalizm tek seçenektir!

Türkiye bu sömürü düzeninden ve onun iktidarından kurtulmalıdır. Türkiye’de, emekçilerin, kadınların, gençlerin insanca, eşit ve özgür yaşayacağı bir ülkenin mücadelesi yükselmektedir. Bu mücadele sermaye düzeninden, emperyalizmden, gericilikten kurtulmadan başarıya ulaşamayacaktır.

1 Mayıs işçi sınıfının birlik mücadele ve dayanışma günü; dünya işçi sınıfının düzene karşı taleplerini ifade ettiği, kapitalizme karşı sosyalizm mücadelesini yükselttiği bir gündür. 1 Mayıs, yaşamı var edenlerin, toprağı ekenlerin, ekmeği üretenlerin, yerin yedi kat altında madenlerde çalışan emekçilerin, metali dövüp şekil verenlerin, plazalarda emek sömürüsü altında ezilenlerin, ev içi emeği görmezden gelinen ve ücretlendirilmeyen kadınların günüdür. 1 Mayıs, emeğinin hakkıyla geçinen, hakkının karşılığını alacağı bir düzeni yaratmak isteyen emekçilerin, kadınların, gençlerin günüdür.

Birleşik Komünist Parti, 2025 1 Mayıs’ında AKP iktidarının baskıcı ve hukuksuz politikalarına karşı eşit ve özgür bir yaşam talebiyle ayağa kalkan emekçileri, kadınları ve gençleri alanları doldurmaya, sosyalizmin sesini yükseltmeye çağırmaktadır.

Birleşik Komünist Parti,  İstanbul, Ankara ve İzmir’de gerçekleştirilecek 1 Mayıs buluşmalarında yerini alacaktır. “Bu memleket bizim!” diyenleri birlik ve dayanışmayı büyütmeye, işçi sınıfının mücadele gününde Parti saflarında yerini almaya davet etmektedir.

Bu düzen kaybedecek, halk kazanacak!

Yaşasın 1 Mayıs!

Birleşik Komünist Parti Merkez Komitesi 

24.04.2025

Eşit, özgür, adil ve insanca yaşam için mücadele edenlere uygulanan bu polis şiddetinin, gözaltı ve tutuklamaların hükümsüz olduğunu bu halk bilmektedir. Hükmü bu ülkenin emekçi halkı, kadınları, gençleri; “bu düzen böyle gitmez” diyerek vermiştir.

Ne yapılırsa yapılsın, bu düzen değişecek, halk kazanacak!

Hukuksuz gözaltı uygulamaları durdurulmalı, gözaltılar serbest bırakılmalıdır!

AKP’nin kurduğu bu rejimde asalak patron sınıfı, tarikatlar, faşist çeteler, liberaller kol kola girmiş; demokrasi, hak, hukuk, adalet diyerek emekçi halkın mücadelesiyle ve aklıyla dalga geçmeyi sürdürmektedir. Bu demokrasi oyununa katılan düzen muhalefeti ise memleketin geleceği ve yüz akı gençliğinin taleplerini görmezden gelmeye devam etmektedir.

AKP’nin düzen muhalefeti emekçi halkın, gençliğin, kadınların arayışını bu çürümüş düzenin sürekliliği için aldatmaya, soğurmaya, sahte umutlar yaratmaya çalışmaktadır. Bu tabloya itiraz eden halkın ve gençliğin sesine kulak verilmelidir.

Diğer taraftan sadece ”sandık-sokak” gibi hedefsiz, geleceği belirsiz bir çizgiden bir süreklilik ve örgütlülük çıkmayacağı bellidir. Direnişin örgütlü kılınması, ilkeler ve talepler etrafında birlik ve dayanışmanın güçlendirilmesi için komünistler ilk günden beri olduğu gibi eylemliliklerin içerisinde yerini alacaktır.  Bir tarafta eylemler ve tutuklamalar gerçekleşirken diğer tarafta sandık ve siyasi olarak ciddiyetsiz mitinglere sıkışan bu tabloyu reddediyoruz. Yapılan ”normalleşme” çağrıları, bu düzenin ”normali”dir; emekçilerin, yoksulların, gençlerin, kadınların değil.

Emekçi halkın, gençlerin ve kadınların eylemlerini sürdürmesi, geliştirmesi ve hep birlikte özgür, eşit, adil bir düzen için devrimci bir siyasi hattı güçlendirmesi gerekmektedir. Bu görevle komünistler mücadeleyi yükseltmeye devam edecektir. 

Emekçi halkın gençlerle, kadınlarla, aydınlarla birlikte devrimci ve örgütlü mücadelesinden bir adım geri atmayacağız. 

Örgütlü bir halkı hiçbir kuvvet yenemeyecektir!

Birleşik Komünist Parti Merkez Komitesi

Bugün bir kez daha görülmüştür ki Türkiye halkı, AKP’nin gerici ve baskıcı düzenini kabul etmemektedir. Ekrem İmamoğlu başta olmak üzere 100’ü aşkın kişi hakkında alınan gözaltı kararından sonra fiilen OHAL ilan edilmiştir. AKP’nin hukuksuzluklarından herhangi bir tanesi olarak görülemeyecek bu adım Türkiye halkının en temel yurttaşlık haklarına saldırıların kritik bir evresini temsil etmektedir.

Yıllardır emperyalistlerle işbirliğiyle, gerici ve piyasacı dönüşümle ülkemiz bir yıkıma sürüklenmiş ve sonucunda AKP iktidarı kendi rejimini yaratmıştır. Bu rejim yalnızca baskıyla, zorbalıkla ayakta kalabilmektedir. Eşitsizlikler, adaletsizlikler, gericilik ve çürüme üreten düzen bu rejim sayesinde ayakta kalmaya devam etmektedir. Bu saldırılar ilk değildir, son da olmayacaktır. 

Son operasyonla hem seçme ve seçilme hakkına dönük temelden bir saldırı hedeflenmekte hem de bu toprakların en büyük ve meşru direnişi olan Gezi Direnişi’ni kriminalize etmeye çalışarak yurttaşların ülke gündemlerine ve siyasetine dair temel haklarını ortadan kaldırmayı hedeflemektedir. Gezi Direnişi, Türkiye halkının AKP düzeninin bu pervasızca saldırılarına en büyük yanıttır. Gezi, Türkiye halkının eşitlik, özgürlük ve adalet taleplerinin meydanları doldurması ve AKP’nin korkulu rüyasıdır.

AKP’nin düzeniyle ne normalleşme ne helalleşme ne de herhangi bir çözümün olmayacağı bir kez daha görülmüştür!

AKP, memleketin büyük çoğunluğunu iktidarına ikna edememektedir. Bu tablo siyasi krizleri daha fazla tetiklemektedir. Buradan yegane çıkış yolu AKP düzenine karşı halkın örgütlü mücadelesinin büyütülmesinden geçmektedir. 

Seçme seçilme haklarının elinden alındığı, siyasi sözünü meydanlarda söylemesine polis şiddetiyle müdahale edildiği, örgütlenme hakkına dönük tutuklama ve gözaltılarla gözdağı verildiği bu hal daha fazla devam edemez. Bu halk OHAL yöntemlerine boyun eğmeyeceğini defalarca göstermiştir ve yine gösterecektir!

İşçiler temel özlük hakları için mücadele ederken sendikacıları tutuklayan, öğrenciler haklarını savunurken onları polis copuyla tanıştıran, kadınlar yaşam hakkı için gösteri ve yürüyüş hakkını kullandığında karşılarına polis ordusunu dizen, halkın haber alma hakkını savunan gazetecileri soruşturmalarla susturmaya çalışan AKP rejimine artık dur denmelidir.

Tüm bu tabloda Türkiye halkına, emekçilerine, yoksullarına, kadınlarına, gençlerine bir sonraki seçime kadar evlerinde oturmalarını söylemek veya göstermelik tepkilerle yalnızlaştırmak ve örgütsüzleştirmek halka karşı suç işlemektir!

Türkiye halkı bu karanlığa ne pahasına olursa olsun boyun eğmeyeceğini göstermiştir. Bugün bu zorbalığa karşı örgütlü bir halkın mücadelesinin, kendi kaderini ellerine almasının ne kadar yaşamsal olduğu bir kez daha görülmüştür.

Ülkemizin koşulları sol, sosyalist ve devrimci seçeneği güçlendirmekten başka çarenin olmadığını göstermektedir!

AKP’nin bugün bir kez daha operasyonlar gerçekleştirdiği, kriminalize ve terörize hale getirmeye çalıştığı Gezi Direnişi halkın yüzünü dönmesi gerektiği yegane yerdir. Her toplumsal tepkide hem halkın hem de AKP’nin aklına ilk Gezi Direnişi’nin gelmesi öylesine değildir.

Demokrasi, hak ve hukuk mücadelelerinin özellikle son 10 yılda nasıl süreçler geçirdiği herkesin hafızasındadır. Arkasında emperyalistlerin, patronların, tarikatların desteğini alarak devletin tüm zor ve ikna araçlarıyla halka dönük saldırılarını bir ajandaya bağlı ilerleten AKP iktidarı her tür yöntemi denemeye devam ederken emekçiler, kadınlar ve gençler bu sürecin daha fazla seyircisi olmaya itilemez. 

TBMM’nin yalnızca bir tasdik kurumuna dönüştüğü, yargının aldığı kararların tümünün siyasi olduğu, kolluk güçlerinin saldırılarının her geçen gün pervasızlaştığı bu tabloda seçimler hukuki ve adaletli geçemez. Yalnızca örgütlü bir halk bu gidişatı durdurabilir. Geçmişte siyasi figürlere bel bağlandığında muhalefetin yarattığı umutsuzluklar, yenilgi psikolojileri ve çaresiz bırakılma hali unutulmamalıdır.

Bugün de aynı siyasi ciddiyetsizlik önümüzde durmaktadır. 

Emekçilerin, gençlerin, kadınların eşit, özgür ve adil bir ülke arayışları bu seçim hesaplarına sıkıştırılamaz. Mızrağın çuvala sığmadığı görülmektedir. AKP düzeninin muhalefetinin sınırları bu kadardır. Türkiye halkının en temel yurttaşlık haklarına dahi göz göre göre yürütülen bu saldırılara karşı muhalefet adım atabilecek bir hedefe veya misyona sahip değildir. Düzen muhalefetinin bu iki yüzlülüğüyle Türkiye halkının boyun eğmeyişi uyuşmamaktadır. Devrimci siyasetin yaşamsal bir hal aldığı görülmektedir. 

AKP’nin düzenine karşı hiçbir reçetesi, programı, yol haritası olmayan ciddiyetsiz herhangi bir siyasi harekete kimsenin daha fazla tahammülü kalmamıştır. 

Bu saldırılardan, baskıdan, zorbalıktan, çürümüşlükten kurtuluş Türkiye emekçilerinin, kadınlarının, gençlerinin kendi ellerindedir. Bu gücü yaratmak için bir adım öne çıkılmalıdır. 

Örgütlü halkın direnişi kazanacak, bu karanlık dağıtılacak!

Eşit, özgür, laik ve adil bir düzen kurulacak!

İlk kez 1910’da Uluslararası Sosyalist Kadın Konferansı tarafından gündemegetirilen Dünya Kadınlar Günü, 1917’de Çarlık Rusya’sında ekmek, barış ve özgürlük talebiyle meydanları dolduran ve bütün dünyada emekçi kadınlara örnek olacak bir mücadele göstererek devrimin fitilini ateşleyen Petrogradlı işçi kadınlara ithafen 1920’den beri 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanıyor.

8 Mart, sosyalist kadınların, emekçilerin haklarına, barışa, yaşama, eşitliğe ve özgürlüğe sahip çıkarak yürüttükleri mücadelenin adıdır. Karanlık dönemlerde, bu mücadelenin önemi ve görevleri daha da belirginleşiyor.

Türkiye sermaye sınıfı ve temsilcisi AKP’nin emek rejimine dönük saldırıları artarken, esnek çalışma adı altında güvencesizlik en çok kadınları vuruyor. İşten çıkarmalardan, hak gasplarından, neo-liberal dönüşümden en çok yine kadınlar etkileniyor. Eşit işin karşılığında eşit ücret şöyle dursun, sömürü, taciz, zorbalık ve mobbing her geçen gün katmerleniyor. Ev işleri, yaşlı ve çocuk bakımı gibi kamu hizmeti olarak yürütülmesi gereken işler kadınların omuzlarına yükleniyor. Kadının ev içi rollerle tanımlanması, yurttaşlık haklarına yönelik gerici saldırılar ve politikalar, kadınları korumayan- failleri aklayan yasalar kadın düşmanlığını körüklüyor.

Gerici politikalar yalnızca kadınları değil, sınıfı kuşatmanın da bir aracı olarak devreye sokuluyor. Türkiye sermaye sınıfı ve temsilcisi AKP için adeta “bir taşla iki kuş” denilerek ilan edilen “Aile Yılı’ işte tam da bu anlamı taşıyor.

Ücretleri baskılamak için işsizler ordusuna ihtiyaç duyan kapitalizm kadını eve hapsederek, istihdam dışına iterek hem emek rejiminde hem de toplumsal yapıda gerici dönüşümü hızlandırmaya hazırlanıyor. İşten çıkarmaları, angaryayı, hak gasplarını normalleştiren neoliberal emek rejimi, kadınlara ve işçi sınıfına daha fazla yoksulluk, güvencesizlik ve eşitsizlik olarak geri dönüyor.

Türkiye kapitalizminin saldırıları, bütünlüklü bakıldığında kadınların yürüteceği mücadelenin sınıf mücadelesiyle buluşması gerektiğini bir kez daha gösteriyor.

8 Mart’ların bayram gibi kutlanacağı, kadınların ve emekçilerin kazanacağı bir ülke için Birleşik Komünist Parti, bütün emekçi kadınları sosyalizm bayrağını yükseltmeye, Parti saflarında mücadele etmeye çağırıyor.

Birleşik Komünist Parti Merkez Komitesi 

08.03.2025

Başka bir memleket umudunu büyütmek, güçlü bir mücadeleyi örmek; yeni bir Parti’yi hep beraber yükseltmek için buluşuyoruz. Eşitlik, özgürlük, laiklik ve adalet isteyenlerin ülkesini kurmak için yan yana geliyoruz. Ülkemizin bugün yaşadığı karanlıktan çıkışın umudu, yaşanan yıkımın biricik çözümü olan Sosyalist Türkiye için yola çıkıyoruz. 

Cesaretle, güvenle ve inançla yeni bir yola çıkıyoruz. Çünkü biliyoruz ki, ülkemizin üzerinde kara bulutların gezindiği bu dönemde her şeye rağmen boyun eğmeyen işçiler, kadınlar, gençler var!

Bugün emperyalistlerin ülkemizin tüm değerlerini yağmaladığı ve ülkemizi yalnızca yıkım getiren kirli savaşlara sürüklediği, tarikatların ve cemaatlerin din maskesiyle memleketin tüm birikimini kasalarına aktardıkları, mafya ve çetelerin uyuşturucu, kara para ve çatışmalarla ölümler saçtığı bir düzende yaşıyoruz.

Bir avuç sömürücü patron sınıfı, milyonlarca emekçinin sırtından zenginliklerine zenginlik katsın ve iktidarları sarsılmasın diye sürüyor bu düzen, biliyoruz.

Bu düzen sürsün diye, milyonlarca emekçi sefalet ücretine mahkûm ediliyor ve en temel hakları elinden alınıyor, yoksulluk, hayat pahalılığı ve işsizlik artıyor. Emekliler açlığa terk ediliyor. Gençlik geleceksizliğe ve umutsuzluğa sürükleniyor. Kadınlar hayattan kopartılıyor.

Bu düzen sürsün diye tüm ülke gericilikle kuşatılıyor. Toplumsal yaşamın tümü dinsel referanslarla şekillendiriliyor. Laikliği tasfiye eden siyasal İslamcılık ülkemizi uzun yıllardır yağmalamaya devam ediyor.

Tüm boyutlarıyla sağcı siyasi projelerle ülkemizdeki asıl sorunların üstü örtülüyor. İşsizlik, yoksulluk, eşitsizlik gibi düzenin kendisinden kaynaklanan sorunların köküne mülteci-göçmen krizini yerleştiren, Kürt düşmanlığını tırmandıran adlı adınca faşist öbekler genç kuşakların aklına ve geleceğine yönelik tehlikeli oyunlar oynuyor. Diğer taraftan Suriye’deki gerici dönüşümle birlikte ‘Siyasal Alevilik’ tanımları yapılarak Alevilere dönük düşmanlık kışkırtılıyor. 

Sömürü, yağma, yoksulluk, yıkım devam etsin diye AKP iktidarı yaşamaya devam ediyor. Çünkü AKP’nin kurduğu istibdat rejimi bu düzen için var. 

İstibdat rejimi onarılamaz, bu rejime yama yapılamaz, baştan sona değişmesi gerekir!

AKP’nin, emperyalistlerin ve Türkiye sermaye sınıfının ihtiyaçları doğrultusunda inşa ettiği gerici, işbirlikçi, piyasacı istibdat rejiminin restorasyonu veya revizyonu değil; ülkemize topyekûn bir değişim gerekmektedir. Bu rejimle ne helalleşme olur ne de herhangi bir sorunun çözümü mümkündür.

Cumhuriyetin tüm ilerici kazanımlarının tasfiye edilerek yerine kurulan bu rejim; arkasına emperyalistlerin, sermayenin ve gericilerin desteğini alarak Neo-Osmanlıcı politikalarını hayata geçirmeye çabalamaktadır. Sözde AKP’ye karşı alternatif olarak emekçilerin önüne çıkartılan düzen muhalefeti ise bu rejime karşı herhangi bir toplumsal kurtuluş programına sahip değildir. Düzen siyasetinde herkes aynılaşmış; bir tiyatro sahnesi gibi yalnızca siyasi figürler değişmektedir.

AKP önümüzdeki dönemde emperyalizmin Ortadoğu’ya dönük saldırı programının parçası olarak adımlar atarken, bir yandan Şimşek programını uyguluyor bir diğer yandan da Türkiye siyasetine dönük istibdat müdahaleleriyle, baskıyla, zorbalıkla toplumsal hayatı şekillendirmeye devam ediyor. Yeni rejimin tam anlamıyla tesisi için ise anayasa gündemini Türkiye’nin önüne getiriyor. 

Türkiye siyasi tarihinin en gerici unsurlarının içerisinde bulunduğu meclis, tasdik kurumu haline gelmiştir. 23 yıllık iktidarının tüm suçları hâlâ ortada dururken AKP’nin anayasa yapabilme ehliyeti veya meşruiyeti bulunmamaktadır. AKP’nin ömrünü daha fazla uzatacak, suçlarının üzerini örtecek, siyasal olarak meşruiyet kazandıracak hiçbir adım kabul edilemez. AKP’nin anayasa hamlesine verilebilecek tek yanıt yeni bir toplumsal düzenin daha fazla tartıştırılması, bu yönde umudun büyütülmesidir. Bu da adlı adınca Sosyalist Cumhuriyet’tir.

Emperyalistleriyle, işbirlikçileriyle, sömürücü patronlarıyla, gericileri ve faşistleriyle bu düzen adım adım ülkemizi felâkete sürüklemeye devam ediyor.

Ülkemiz tüm bu karanlığa mahkûm olmadığını defalarca göstermiştir. Bu ülkenin ilerici ve aydınlık birikimi bu tablo karşısında çaresiz değildir. Türkiye işçi sınıfının bu karanlığı dağıtacak güç olarak artık kaderini kendi ellerine almasının zamanı gelmiştir. İstibdat rejimi, Türkiye’yi teslim alamayacaktır.

Tüm yollar tükenmiştir, sosyalizmden aşağısı kurtarmaz! 

Bu tablonun değişmesi, yeni bir düzenin kurulması mümkündür ve zorunludur. Tüm bu yıkımı, tahribatı, çürümeyi yaratan düzen diğer yandan birçok toplumsal sorunu da derinleştirmeye devam etmektedir. 

Türkiye’nin tüm yapısal sorunlarının kriz haline dönüşmesi de bir kez daha göstermektedir ki bu düzen sürekli krizler üretmektedir. Kapitalizmde işsizliği bir silah olarak kullanan patronlar, yedek bir işçi ordusu yaratmak dışında bir seçenek sunmamaktadır. Ücretlerin düştüğü, hayat pahalılığının önüne geçilemediği, piyasacılığın bir kaosla ekonomiye yön verdiği, tüm krizin faturasının emekçilere ödetilmeye çalışıldığı bir ekonomik programa karşı kamucu, planlı bir ekonomi programına geçilmelidir. 

Sağlık sisteminin piyasalaştırılmasıyla yeni doğan bebeklerin bile canına kast edildiği, sağlık hizmetinin her kademesinin paralı hale getirildiği, pandemide de görüldüğü üzere kar hırsıyla işçilerin ölüme terk edildiği bir düzen… Konut sorununda artan fahiş fiyatlar, evsizlik ve kira krizleriyle birlikte insanlığın en temel haklarından birisi olan barınma hakkından bile nasıl uzaklaşıldığının görüldüğü bir düzen… Hiçbir önlem alınmadan, kâr hırsıyla yapılan depreme dayanıksız konutlarda emekçilerin ölümle baş başa bırakıldığı, deprem yaşandıktan sonra da ölüme terk edildiği bir düzen… Barınma, beslenme, elektrik, su, ısınma, ulaşım gibi yaşamak için en temel ihtiyaçların bile karşılanmasının alabildiğine zorlaştığı bir düzen. 

Bu düzendeki tüm sorunlar, gözünü yalnızca kâr hırsı bürümüş patronların çıkarları için işleyen programlarla değil;  toplumcu, kamucu planlamanın merkezinde durduğu bir programla çözülebilir. Türkiye’de bunun için yeterli kaynak da koşullar da vardır. Bu kaynağı emekçiler için kullanabilecek tek güç olan komünistler dışında bir seçenek bulunmamaktadır. Bu düzen değişmeden, bu sorunların yapısal olarak çözümünün mümkün olmadığı da defalarca yaşanan acı deneyimlerle görülmüştür. Sosyal belediyecilik dedikleri sadaka kültürüyle, yaşanamaz hale getirilen kentleriyle, rant ve ihale düzeniyle toplumsal bir kurtuluş sağlanamaz. Artık ”günü kurtarmaya” bile yaramayacak bu projelerle, yerel yönetimlerin hiçbir çözüm önermeyen çıkışlarıyla ve buradan çıkan programlarla Türkiye yönetilemez. 

Demokrasi, hukuk ve özgürlüklerin ayaklar altına alınması devam etmektedir. Özgürlük ve adalet arayan toplum, sorunun kaynağına karşı bütünlüklü bir çıkışı örgütlemek zorundadır. Düzen karşıtı çizginin silikleşmesiyle bugün sendikalarda, meslek odalarında, akademide ve daha birçok demokratik kurum ve kuruluşlarda verilen mücadeleler güç biriktirememektedir, geleceğe dönük bir iddiadan da uzaktır. Umutsuzluk, çaresizlik, sonuçsuzluk doğuran tüm çıkışlar artık Sosyalist bir Türkiye’yi daha fazla tartışmaya açmalıdır. AKP’nin tüm saldırılarına karşı uzun yıllardır direnen toplum, artık düzen değişikliği talebini milyonlarla buluşturmalıdır. ”Önce bir nefes almak, biraz daha huzur bulmak” adına üretilen tüm siyasi projelerin iflas ettiği görülmelidir. Bu yönde bel bağlanan CHP’nin ve Kürt siyasi hareketinin çizdiği yol haritaları ve AKP’ye karşı ”en geniş haliyle muhalefet” diyerek bu iki siyasete eklemlenen ülkemizin sol-sosyalist birikimi, artık bağımsız bir hat oluşturmak zorundadır. AKP’den demokrasi beklemek gibi ülkemizi felakete sürükleyen liberal yaklaşımların sosyalist harekette kendisine yer bulması artık mümkün değildir. Bu siyasi çerçevede, yeni bir düzen arayışının, güncel mücadele başlıkları arasında bu denli dışarıda kalması toplumun her alanında tahribatı ve çürümeyi de hızlandırmaktadır. 

Artık ülkemizde tüm yurttaşlara sadece ”seçmen” gözüyle bakılmaktadır. Halkın tüm ihtiyaç ve talepleri yalnızca bir seçim propaganda malzemesi, halkın kendisi de ”oy deposu” olarak görülmektedir. Tüm toplumsal sorunlara karşı oluşan tepkilere ”seçimleri bekleyin” denmektedir. Türkiye siyasetini seçimlerle ve seçim dönemlerindeki siyaset mühendislikleriyle, devlet mekanizmasından aldığı güçle yöneten AKP’nin, yalnızca seçimlerle yenilebileceği bir aldatmacadır. Burjuva düzen partilerinin bile programlarının önemsizleştiği, koalisyonlar-ittifaklar siyasetiyle birlikte seçim barajı gibi adaletsizliklerin yaşandığı ülkemizde, sosyalistlerin -seçimler dışında- toplumsal alanda örgütlenme ve hareket yaratması artık yaşamsal bir noktaya gelmiştir. Örgütsüzleştirilen, tepkisizleştirilen, yalnızlaştırılan bir halka, seçimlerde gidip yalnızca oy kullanarak bir şeyleri değiştirmesini önermek emekçilerin aklıyla dalga geçmekten başka bir şeyi ifade etmemektedir. Toplumdaki dağılma, çürüme ve umutsuzluk da bu seçeneksizlikten kaynaklanmaktadır. 

Her seçim döneminde milyonlarca yurttaşın yeni bir düzen arayışına yüzünü döndüğünü, başka bir düzenin hasretini çektiğini görüyoruz. Emekçilerin arayışlarını sahte umutlarla düzenin içerisine hapseden tüm yaklaşımları reddediyoruz ve örgütlü bir halkın bu tabloya karşı durabileceğini başa yazıyoruz. Sosyalistlerin yan yana gelerek adım atması gereken başlıklar seçimlerin çok daha ötesinde olmak zorundadır. İlkesiz birlikteliklerin, milletvekili pazarlıklarının sosyalist sola hiçbir faydası olmadığı görülmüştür. Dönem dönem popülerleşen sol sosyalist figürlerin mücadeleyi daha örgütlü ve geleceğe dönük kurmaya yetmediği görülmüştür. Sosyalizm bugün ekmek kadar su kadar ihtiyaçtır ve bu topraklarda çok köklü bir damara sahiptir. Genç kuşaklarla buluşturulması gereken bu damar, daha fazla umutsuzluğa ve çaresizliğe sürüklenemez. 

Bu düzeni değiştirmek için bir adım ileri çıkıyoruz!

İşçi sınıfına dönük saldırıların ekonomik, siyasal ve ideolojik tüm boyutlarıyla karşılanması, buna karşı bir hattın örülmesi için adımlarımızı güçlendiriyoruz. İşçi sınıfının bir bütün olarak siyasal bir sınıf hareketine dönüşebildiği, toplumsal alandaki tüm sorunlara örgütlü bir şekilde müdahale edebildiği, düzen değişikliği talebini güçlendirebildiği bir siyasi anlayışın ortaya koyulması gerekmektedir. Kadınların ve gençliğin mücadelesindeki arayış da buraya dönük gelişmeli ve güçlü bir odak yaratabilmelidir. Diğer tüm siyasal-toplumsal problemlere dönük siyaset de bu düzlemde mevziler kazanarak yol alabilir. Bunlar için güçlü bir Parti’ye ihtiyacımız vardır. Birleşik Komünist Parti, bu anlayışla yola çıkmaktadır. 

Geleneğimizin 105 yıllık mücadele birikiminden aldığımız güçle Türkiye’nin devrimci damarının yeni bir hatla buluşması gerekmektedir. Devrimci bir siyasi hattın yaşamasının koşulu düzen karşıtı mücadelenin en çok bu dönemde yükseltilmesi gerekliliğiyle ilgilidir. Sadece son yıllara baktığımızda bile, Haziran Direnişi’nde ortaya çıkan siyasi arayışların ve tepkilerin; direnişin sonrasında ise OHAL, pandemi ve deprem dönemlerinde ortaya çıkan irade ve dayanışmacılığın ne kadar güçlü bir damara sahip olduğunu görmekteyiz. Seçimlerde sosyalizmin bir alternatif haline gelebilmesinin önemiyle birlikte, buraya sıkışmayan bir devrimci siyaset için Birleşik Komünist Parti yoluna güvenle devam edecektir.

Seçimlerde de görüldüğü üzere, cumhuriyetçi emekçilerin siyasi arayışlarının CHP eksenine, Kürt emekçilerinin arayışlarının DEM Parti eksenine, Siyasal İslamcılığın artık radikal bir azınlığa dönüşmesiyle birlikte AKP-MHP’den kopan emekçilerin arayışlarının yine AKP-MHP artıklarının eksenine sıkışması aşılmak zorundadır. AKP’nin geriletilmesi ve gitmesi gibi hedeflerle sosyalist hareket kendi hattını silikleştirmekte ve iddialarını yitirmektedir. Sosyalist sol, devrimci bir siyasetle tüm bu düzlemi aşmak zorundadır. Sosyalistlerin bağımsız siyasi hattının kurulması, bu dinamikleri eşitlemesiyle, yok saymasıyla, karşı karşıya koymasıyla mümkün değildir. Sınıf gündemli bir siyaset, tüm bu siyasi dinamikleri doğru bir siyasi hatta evriltebilir. Türkiye’nin adıyla sanıyla Marksist-Leninist bir Parti’ye ihtiyacı vardır. İşçi sınıfının iktidarını arayanlar, bu yönde bir mücadele programını tüm boyutlarıyla tekrardan ele almalı ve kendi hattını güçlendirmek noktasında ısrar etmelidir. 

Açık söylüyoruz, bu düzen değişmelidir.

Komünistlerin güçlü bir odak olduğu tabloda hem siyasi mücadelelerin sınıfsal boyutu hem de toplumsal hareketlerin tümünün sınıfsal içeriği netleşir. İktidar perspektifinden uzak, güncele sıkışan bir sosyalizm mücadelesi devrimci kalamaz. Sosyalizmsiz sol olmaz.

Birleşik Komünist Parti işte bu gidişata dur diyor, sosyalist devrimci siyasetin geleceksizliğine karşı bayrak açıyor.

2 Mart Pazar, saat 15.00’da, Beyoğlu Ses Tiyatrosu’nda ilk adımlarımızı atmak için yan yana geliyoruz. Öncü işçiler, Parti’li öğrenciler, emekçi kadınlar, devrim ve sosyalizm bayrağını düşürmeyenler siyaset sahnesinde sözünü daha güçlü söylemek için buluşuyor.

Komünistlerin birliği gerçek ve güçlü bir yolla sağlanacak, sosyalizm bayrağı işçilerin omuzlarında yükselecek.

Emperyalizm, sermaye, gericilik, istibdat kaybedecek.

İşçiler, gençler, kadınlar kazanacak,

Sosyalizm kazanacak!

2 Mart Pazar

15.00

Beyoğlu Ses Tiyatrosu

Birleşik Komünist Parti Merkez Komitesi